+31 6 83 56 97 82 - +33 6 86 86 09 13 contact@lechantduverdier.com

NIEUWSBRIEF VOORJAAR 2017

Het is al weer een tijd geleden dat we verteld hebben over ons leven in Frankrijk en wat voelt het goed om er weer te zijn!

Cajarc – Apeldoorn

En wat is er veel gebeurd! Na 10 jaar in Frankrijk geleefd te hebben en ons jubileum uitgebreid gevierd, hebben we met veel gemixte emoties afgelopen september ons dagelijkse leven in Cajarc verruild voor een dagelijks leven in Apeldoorn. Een overgang waar we alle vier hard aan gewerkt hebben om aan de nieuwe levensstijl te wennen, maar na een aantal maanden kunnen we nu met trots zeggen dat het goed is zo.

Pa

Een van de voordelen dat we met z’n vieren in Nederland terug zijn gekomen was dat we net op tijd waren om met veel zorg en liefde in de mooie herfstmaanden afscheid te nemen van onze geliefde (o)pa Chris. Op een mooie dag begin november is hij in het bijzijn van zijn dierbaren rustig zijn nieuwe reis begonnen. Zijn gezelligheid, goede raad, z’n borreltje en de haring missen we nog altijd zeer.
Maar zoals dat dan gaat: het gewone leven ging en gaat gewoon door. Het werk was druk en de kids hadden ons ook nodig. Koen en Casper, ieder op een andere school, zijn inmiddels geweldig geïntegreerd op hun nieuwe school, hebben snel nieuwe vrienden gemaakt en hebben zich het totaal andere schoolsysteem zo goed als eigen gemaakt.

Tweetalig

Want dat is misschien nog wel de grootste aanpassing: het leersysteem voor de kinderen. Wij kwamen terug naar Nederland met twee hoogblonde, lange, Nederlandse pratende jongens die toevallig 10 jaar in Frankrijk hadden gewoond. Geen opvallende verschijningen dus te midden van alle andere leerlingen en dus ook geen verschil zou je zeggen. Maar het tegendeel blijkt waar. En dat werd goed duidelijk afgelopen april toen Koen een mondeling had voor Frans. Hij mag dit jaar vanuit 4VWO ook meelopen met Frans voor 5VWO zodat hij volgend jaar al eindexamen kan doen. Scheelt weer een vak. Met de Franse lerares van 5VWO had hij nog niet veel contact gehad. Ze gaf het huiswerk grotendeels via internet op, maar een echt gesprek was er nooit geweest. Tot aan het mondeling. Koen zat tegenover haar alleen in een klaslokaal en ze begon in het Frans haar lijstje met vragen en Koen beantwoordde geduldig. Maar na 5 minuten vraag en antwoord stopte ze abrupt het gesprek. Koen keek haar verschrikt aan (een puber betrekt zo lekker direct alles op zich zelf: wat doe ik fout;) Ze deed haar bril af, legde het papiertje weg en vervolgde in het Nederlands:“Ik moet je mijn excuses aanbieden. Ik heb het gewoon niet goed begrepen, maar…. Denk jij in het Frans?” Koen knikt bevestigend. “En tellen doe je ook in het Frans?” Koen knikt nogmaals. “Heb je ook gewoon eindexamen gedaan op het Collège? En ook een mention “Bien” gehad (gemiddelde van een 8)?” Koen knikt nogmaals. “Ja, zucht ze, dat dacht ik al, ik heb het me niet goed gerealiseerd; maar jij bent gewoon Fráns! Je hebt ons allemaal op het verkeerde been gezet met je Nederlandse uiterlijk en je Nederlandse humor. Los van dat ben je gewoon een Fransman. Weet je, er komen hier zoveel kinderen wiens ouders ons vertellen dat na twee jaar in het buitenland gewoond te hebben hun kind écht tweetalig is…Maar jij bent dat echt! Je ben een Fransman die toevallig ook goed Nederlands spreekt!”
Koen belde mij direct op na zijn mondeling en voor het eerst hoorde ik weer zijn Franse accent door het Nederlands heen. Hij vertelde me trots dat hij een 10 had en dat ze hem haar excuus had aangeboden… Hij klonk zó opgelucht, alsof iemand hem eindelijk had erkend na al die maanden ploegen op school met leraren vol onbegrip. Zij was iemand die ineens begreep wie hij was en wát hij was; zijn Franse roots (h)erkende. Dat hij (ook) Frans mocht zijn. Ik kon de vrouw wel zoenen. Ik heb opgehangen en gehuild van opluchting… en ook van trots.

Oost west…

Maar waar we ook naar toe zullen gaan, Le Chant du Verdier blijft ons echte thuis en bij elke mogelijkheid zijn we daar natuurlijk te vinden. Want we blijven ons landgoed aan houden en we blijven dus ook de huisjes verhuren! Hadden we vroeger voor het nieuwe seizoen maanden de tijd om alles op orde te brengen, nu moet het in de vakanties en korte weekends; dat vraagt om een andere – gestructureerde – aanpak met lijstjes, héél veel lijstjes!

Werklui

Zo zijn we in de meivakantie naar Frankrijk gegaan en hebben Koen en een vriend van hem, Thomas, als echte werklui een hele week 10 uur per dag in de tuin en in het bos gewerkt. En dan gebeuren er ineens dingen die ik al 10 jaar op mijn lijstje had, maar waar we nooit echt aan toekwamen. Zo hebben de mannen zelf een prachtige stenen plantenbak gemetseld bij het terras om mijn geliefde esdoorn heen die zich met al zijn wortels al een weg had gevonden door het wijnvat heen de kalkgrond in.
Eerst zelf de stenen uit het bos gehaald, gerangschikt en vervolgens cement gemaakt en de bak opgebouwd. Onder het toeziend oog van onze vriend Erik werd er daarna nog mooi afgewerkt met sponsjes en borstels en het eindresultaat mag er dan ook zijn!

Ook wilde ik zo graag van de twee volledig uit hun voegen gegroeide coniferen bij de ingangspoort af, maar op de één of andere manier belandde dit verzoek altijd onderaan ieders prioriteiten lijstje. Maar met deze nieuwe noodzakelijke gedisciplineerde aanpak, stond ook deze op het lijstje. Dus met veel krachtsvertoon van Erik en Gerben zijn de bomen naar beneden gehaald en het resultaat is geweldig: zo ontzettend veel meer licht!

Voor op de BBQ

Maar ook onze biologische vleesvoorraad moest niet in gevaar komen door onze afwezigheid dus zijn we in januari een aantal dagen speciaal daar geweest om het varkensvlees op onze manier weer te snijden in lekkere karbonades, rôti voor in de salades en te verwerken in heerlijk worstjes voor op de BBQ; We kunnen niet wachten jullie deze weer te laten proeven!
En natuurlijk zijn inmiddels ook alle plantenbakken weer voorzien van prachtige bloemen. Een ritueel dat ik anders altijd met mijn moeder doe, maar die kon helaas niet mee dit voorjaar, maar dat gaan we samen een volgende keer ruimschoots inhalen!

Bruiloft 1.7.’17

En Le Chant du Verdier zit niet stil. Komende zomer, in het weekend van 1 juli, mogen wij de bruiloft organiseren van onze twee lieve vrienden en collega’s Alberto en Floris en hun 30 bruiloftsgasten! Vier dagen lang gaan we koken en feestvieren en hopen we het bruidspaar en hun gasten een onvergetelijk weekend te bezorgen. De voorbereidingen zijn al in volle gang en een foto impressie van de bruiloft volgt!

Dierenbende op reis

Met de start van het seizoen en onze (tijdelijke) aanwezigheid op Le Chant du Verdier maakt ook dat de hele dierenbende weer de grote reis gaat maken! Voordat we naar Nederland konden hebben we onze drie katten eerst 3 (!) keer naar de dierenarts in VilleFranche de Rouergue moeten rijden voor de benodigde vaccinatie. In een ritje van 30 minuten waren ze compleet van slag, luid miauwend en hadden alle behoeften gedaan die je kunt voorstellen, ook van voren want ze waren per direct wagenziek. De derde rit ging gelukkig een stuk beter en bleef het bij miauwen en een klein nat ongelukje… Maar nu moeten ze dus ook weer mee terug! Met speciale goed vocht opnemende luiers in drie benches staan ze naast elkaar in de achterbak van Gerben’s Volvo en rijdt hij met een luid miauwende achterbak in 12 uur naar de eindbestemming. Toen wij naar Nederland gingen dacht Koen het goed gekozen te hebben en zei voor z’n broer langs: ik wil met papa! In zijn hoofd zouden de honden namelijk met mij meerijden en daar had hij geen zin in. Ik maak dan altijd wat meer tussenstopjes en dat kwam meneer niet goed uit. Maar hij had er niet op gerekend dat papa dit keer de poezen zou meenemen…. Ik knipoogde naar Casper en zei dat hij dan maar met mij moest meerijden. Heel lijdzaam knikte hij terug maar hij had al lang bedacht wat dat betekende voor zijn broer en ik zag zijn ogen stralen van plezier. Om kort te gaan: Onze reis was bijzonder prettig, rustig en snel. Die van Gerben en Koen was met name luidruchtig en om gek van te worden… Koen doet er nu alles aan om dit jaar met het vliegtuig te mogen aankomen; hij neemt geen enkel risico meer!

Op=op

Dit jaren verhuren we tot half augustus omdat we natuurlijk weer op tijd terug moeten zijn voor de start van het nieuwe schooljaar. Voor degene die nog geen vakantie heeft geboekt: we hebben nog 3 weken in juli/begin augustus voor de gîte l’Olivier, dus heb je nog geen plannen: wees er snel bij want vol=vol!

Nieuwe site

Ook hebben we een nieuwe site! We nodigen jullie graag uit te kijken op www.lechantduverdier.com. Een reactie in ons gastenboek wordt altijd zeer op prijs gesteld!
Tot zover deze nieuwsbrief. Onder luid gezang van onze merels hier in de tuin wensen we jullie een fijn voorjaar, een mooie zomer en heel graag tot ziens op
Le Chant du Verdier.

Geniet van elkaar en vier het leven!

Lieve groet,
Gerben, Thera, Koen en Casper